Kondenz, LocoMotion and The Curatorial Programme  21-29 October 2011

We have decided to join the two festivals together and open up more space for communicating with the audience, offering a programme that will challenge the borders between authorities, space, the audience, performers, programmers, territories, and festivals.

We have decided to join the two festivals together and open up more space for communicating with the audience, offering a programme that will challenge the borders between authorities, space, the audience, performers, programmers, territories, and festivals. Both festivals feature pre-selected programmes consisting of several performances, by authors active in the European context.

 

All events in The Curatorial Programme are free of charge (marked TCP in the schedule).

Kondenz & LocoMotion on 

FACEBOOK

ENGLISH

ENGLISH

ENGLISH

SRPSKI

SRPSKI

SRPSKI

MAKEДOНCKИ

MAKEДOНCKИ

MAKEДOНCKИ

How Does the Curatorial Programme Deal with Curating?

Introduction

Kondenz, Belgrade and LocoMotion, Skopje are two festivals dedicated to contemporary dance and the performing arts. They were both launched in 2008, in response to a challenge we had been encountering for some time – the gap between big and market-oriented local festivals of the performing arts and local contemporary performing arts communities. We started by presenting smaller, new, and different works, and inviting our audiences to learn about the state of the performing arts today, as seen by the festival programmers. This year, we want to broach the issues of co-curating, of giving a different kind of space to our colleagues, a selection of practitioners working in different contexts, to come and propose what they would like to do and how they would like to do it.

 

Background/context

This year, an underlying interest of both festivals concerns the issue of selecting and organising in the performing arts; in other words, curating (which used to be called programming). Curating in contemporary performing arts has been increasingly discussed over the last five to ten years, lately also in publications (e.g. Frakcija, No. 55: Curating Performing Arts, summer 2010), conferences (e.g. Beyond Curating: Strategies of Knowledge Transfer in Dance, Performance and Visual Arts, Essen, Germany, January 2011), workshops (e.g. Towards Curating as a Critical Practice, Novi Sad, Serbia, April 2011), and festivals (e.g. Pleskavica, Ljubljana, Slovenia, June 2011).

 

How do we define curating?

Originally, curating was a term used in the visual arts for the activity of selecting and organising museum collections into exhibitions. Today, both the term and the field of knowledge have expanded to include everything, from fundraising and engaging in cultural politics to commissioning new and contextualising existing artworks, producing discourse around them, designing how spectators experience the artistic space, and even how they perform. The boundaries between the respective roles of the curator, performer, choreographer, manager, critic, audience member, and theorist have shifted and lost much of their former clarity. We are interested in grasping the functions of these roles and understanding by doing what curating could mean for us, in these very contexts. 

 

Why do we want to work on this?

We believe that discussing curating, in which artistic, economic, and political practices all intersect, is important, allowing further investigation and elaboration. Just how we invite, select, distribute, and finance different artistic proposals, how we make them relate to one another and present them to an audience under the conditions of an increasingly globalised market, can make a fundamental impact on deciding what kind of art to produce and what kind of artistic and intellectual discourses and communities to nurture; not to mention deciding whether a particular artistic proposal can meet the audience of a certain local context and what this meeting may produce. Artistic choices of this kind, and thus also the results of any curatorial practice, are deeply entangled with, and framed by, the parameters of time, money, collective processes, and cultural clashes.

 

The urge to set up a programme that will address the problems of curating came to us because we wanted to experiment with different ways of organising and presenting a festival in collaboration. On the one hand, most festivals put emphasis on showing works by a few established or emerging artists. Festivals thus often promote homogenisation and commercialisation in the distribution of art. On the other hand, the need for artistic, process-based experimentation regarding more conventional and market-oriented formats of displaying and networking in art has spawned a proliferation of open-framed formats, most of which are quite exclusive to the artistic community. 

 

For this year’s Kondenz and LocoMotion, we hope to find interesting balances, differences, and translations, by combining different, context-dependent modes of curating. We would like to see both festivals become a place where one can meet and act with others, as well as an open space where audiences will always be welcome. 

 

Modes of selection - The Curatorial Programme

To make this possible, we have invited a selection of performances/pieces that we find particularly interesting and important to share in our respective local contexts. In addition to this, we have initiated what we call The Curatorial Programme, with a group of fifteen specially invited artists, theorists, and curators from Western Europe and the Balkans, thinkers who can offer, we believe, interesting combinations of artistic and discursive practices and experiences, as well as relations to the problems of curating. They are invited to act as co-curators, that is, to submit proposals, pieces, practices, situations, discussions, games, meals, reading sessions, etc. The proposals may be individual or collective, existing or new or emerging. The purpose of this format is to create a space that will be nurturing both for the artistic communities and the public, as well as for the discourses that we are developing together, on what the performing arts could do and become. All events in The Curatorial Programme are free of charge (marked TCP in the schedule).

 

Dear members of the audience

A warm welcome to you all to attend all the events of both festivals, those that you can read about in this programme, as well as spontaneous initiatives.

 

The core co-curating team

Dalija Aćin (SRB), Dragana Alfirević (SRB/SI), Marijana Cvetković Marković (SRB), Anders Jacobson (SE), Iskra Šukarova (MK), Biljana Tanurovska Kjulavkovski (MK),

Johan Thelander (SE)

 

Na koji način se Kustoski program bavi kustostvom?

Uvod

Beogradski Kondenz i skopski LocoMotion su dva festivala posvećena savremenom plesu i izvođačkim umetnostima. Oba su osnovana 2008. godine, kao odgovor na izazov s kojim smo se bili suočavali već neko vreme – jaz između velikih i lokalnih festivala okrenutih tržištu i lokalnih zajednica izvođačkih umetnosti. Počeli smo prikazivanjem manjih, novih i drugačijih radova i pozivanjem publike da se upoznaju s položajem izvođačkih umetnosti danas, kako ga selektori festivalâ vide. Ove godine želimo da otvorimo problematiku ko-kustostva, davanja jedne drugačije vrste prostora našim kolegama, selekciji autorâ iz različitih konteksta, da dođu i predlože šta i kako bi  želeli da rade.

 

Pozadina/kontekst

Ove godine, osnovno interesovanje oba festivala tiče se problematike odabira i organizovanja u izvođačkim umetnostima; drugim rečima, kustostva (koje smo ranije nazivali selektovanjem). O kustostvu u izvođačkim umetnostima se sve više raspravlja tokom poslednjih pet do deset godina, u skorije vreme i u štampanim izdanjima (npr. Frakcija br. 55: Kustostvo u izvođačkim umetnostima, leto 2010.), na konferencijama (npr. Iza kustostva: strategije prenosa znanja u plesu, izvedbi i vizuelnim umetnostima, Essen, Nemačka, januar 2011.), radionicama (npr. Ka kustostvu kao kritičkoj praksi, Novi Sad, april 2011.) i festivalima (npr. Pleskavica, Ljubljana, jun 2011.).

 

Kako mi definišemo kustostvo?

Kustostvo je prvobitno bilo pojam korišćen u vizuelnim umetnostima kao sinonim za delatnost odabira i uređivanja muzejskih zbirki u izložbe. Danas su i taj pojam i dotično polje znanja toliko prošireni, da uključuju sve od prikupljanja sredstava i bavljenja kulturnom politikom do naručivanja novih i kontekstualizovanja postojećih umetničkih radova, proizvodnje diskursa oko njih, osmišljavanja načinâ na koje gledaoci doživljuju umetnički prostor, pa čak i izvode u njemu. Granice između ulogâ kustosa, izvođača, koreografa, rukovodioca, kritičara, gledaoca i teoretičara pomeraju se i zamagljuju. Zanima nas da shvatimo funkcije ovih uloga i kroz rad razumemo šta bi kustostvo moglo da znači za nas, upravo u ovim kontekstima.

 

Zašto želimo ovime da se bavimo?

Verujemo da je rasprava o kustostvu, kao raskršće umetničkih, ekonomskih i političkih praksi, važna i da ostavlja prostora daljem istraživanju i razradi. Načini na koje pozivamo, biramo, širimo i finansiramo različite umetničke predloge, kako ih postavljamo u međusobne odnose i predstavljamo publici u uslovima sve globalizovanijeg tržišta, mogu duboko uticati na vidove umetnosti koje ćemo proizvoditi, kao i na umetničke i intelektualne diskurse i zajednice koje ćemo gajiti; da ne pominjemo i odlučivanje kakvoj ćemo umetnosti izložiti publiku u određenom lokalnom kontekstu i šta bi to izlaganje moglo da proizvede. Umetničke odluke ove vrste, a stoga i posledice bilo kakve kustoske prakse, duboko su izukrštane ali i ograničene parametrima vremena, novca, kolektivnih procesa i kulturnih sukobljavanja.

 

Potrebu da osmislimo program koji će se pozabaviti problematikom kustostva dobili smo iz želje za eksperimentisanjem s različitim načinima kolaborativnog organizovanja i predstavljanja festivala. S jedne strane, većina se festivala usredsređuje na prikazivanje radova nekolicine priznatih ili mladih umetnika. Festivali stoga često podržavaju homogenizaciju i komercijalizaciju u širenju umetnosti. S druge strane, želja za umetničkim i procesnim eksperimentisanjem sa uobičajenim i tržišno-usmerenim formatima prikazivanja i umrežavanja u umetnosti dovela je do nastanka većeg broja otvorenih formata, koji su većinom ograničeni na umetničke zajednice.

 

Tokom ovogodišnjeg Kondenza i LocoMotiona, nadamo se da ćemo pronaći zanimljive ravnoteže, razlike i prevode, kombinovanjem kontekstualno različitih vidova kustostva. Želeli bismo da oba festivala postanu mesta susretanja i zajedničkog delovanja, kao i otvoreni prostori u kojima će publika uvek biti dobrodošla.

 

Načini odabira – Kustoski program

Da bismo to omogućili, pozvali smo one radove/dela za koje nalazimo da su posebno zanimljivi i važni za naš lokalni kontekst. Takođe, ustanovili smo nešto što nazivamo Kustoskim programom, u saradnji sa skupinom od petnaest pozvanih umetnika, teoretičara i kustosa sa Balkana i Zapadne Evrope, za koje verujemo da nude zanimljive kombinacije umetničkih i diskurzivnih praksi i iskustava, kao i odnosâ spram problematike kustostva. Pozvali smo ih da budu ko-kustosi, to jest da podnesu predloge, radove, prakse, situacije, da predlože rasprave, igre, čitalačke časove, da pripreme obroke itd. Predlozi mogu biti pojedinačni ili zajednički, već postojeći, novi ili tekući. Svrha ovakvog formata je da otvori prostor koji će pogodovati i umetničkim zajednicama i publici, kao i diskursima koje zajedno razvijamo o izvođačkim umetnostima, kakve bi mogle da budu i šta bi mogle da učine. Svi događaji u sklopu Kustoskog programa su besplatni (u programu su označeni sa „TCP“).

 

Draga publiko

Svi ste dobrodošli da prisustvujete svim događajima oba festivala, onima o kojima možete čitati u ovom programu, kao i spontanim inicijativama.

 

Jezgro ko-kustoskog sastava

Dalija Aćin (SRB), Dragana Alfirević (SRB/SI), Marijana Cvetković Marković (SRB), Anders Jacobson (SE), Iskra Šukarova (MK), Biljana Tanurovska Kjulavkovski (MK),

Johan Thelander (SE)

Како кураторскиот програм се занимава со курирање?

Вовед

Конденз, Белград и Локомоушн, Скопјe се два фестивала на современи изведувачки уметности, коишто се појавија во скоро ист период во 2008-та година, во релација со предизвикот кој го имавме – празнина помеѓу големите и пазарно-ориентирани локални фестивали на изведувачки уметности и локалните заедници на современи изведувачки уметности. Почнавме со презентирање на помали, нови и различни дела, и ја поканивме публиката да се запознае со нивото на кое се наоѓаат современите изведувачки уметности денес, гледано од аспект на составувачите на фестивалските програми. Оваа година сакаме да го отвориме прашањето за ко-кураторство и за давање на поразличен простор на нашите колеги и поканетите практиканти кои работат во различни контексти, за да им овозможиме да дојдат и да предложат што и како тие би сакале да направат.

 

Контекст

Основен интерес на овогодинешните фестивали е селекцијата и организацијата на изведувачките уметности и кураторството (претходно попознато како уредување/планирање на програмата). Дискусијата за кураторството во современите изведувачки уметности се развиваше во последните 5-10 години, а во последно време е видливо и доста раширено преку неколку изданија, како што се Фракција #55 и Кураторство во изведувачките уметности (лето 2010); конференцијата „Другата страна на кураторството: стратегии за пренесување на знаењето во танцувачките, изведувачките и визуелните уметности“ (јануари 2011 во Есен, Германија); работилници како што се „За кураторството како критичка пракса“ (април 2011 во Нови Сад, Србија) и фестивали како Плескавица (јули 2011 во Љубљана, Словенија).

 

Како го дефинираме кураторството?

Кураторството е термин кој всушност се користи во визуелната уметност за активности поврзани со селектирање и организирање на збирки на музејски предмети во изложба. Денес, терминот и неговото значење се проширени и вклучуваат сè, од собирање средства за добротворни цели до културна политика, промовирање на ново уметничко дело и контекстуализација на постоечките дела, поттикнување на дискурс околу уметничкото дело, дизајнирање на тоа како гледачот го доживува уметничкиот простор, па дури и како го изведува. Улогите на кураторот, изведувачот, кореографот, менаџерот, критичарот, публиката и теоретичарот се сменија и измешаа во голема мера и доста радикално. Ние сакаме да ги разбереме функциите на овие улоги преку тоа што кураторството би можело да значи за нас, во овие контексти.

 

Зошто сакаме да работиме на ова?

Ние сметаме дека дискусијата за кураторството како пресек помеѓу уметничките, економските и политичките практики е од голема важност, и остава простор да биде понатаму истражувана и развивана. Како уметничките предлози (проекти) на растечкиот глобализиран пазар се поканети, селектирани, дистрибуирани, поврзани едни со други и презентирани на публиката имаат значајно влијание на тоа како се ствара уметноста и исто така каков уметнички и интелектуален дискурс се негува во заедниците. Секако и тоа кои уметнички предлози ќе ја задоволат публиката од одреден локлен контекст, и што може од тоа да произлезе. Изборот на уметниците, а оттука резултатот на секое кураторство е длабоко поврзано и одредено со параметрите на време, пари, колективни процеси и културни конфликти.

 

Потребата да направиме програма посветена на кураторството се појави од желбата да експериментираме со тоа како фестивалите би можеле да бидат заеднички организирани и презентирани на јавноста. Од една страна, повеќето фестивали ставаат акцент на прикажување на делата на неколку докажани автори или автори во подем и оттука истите често промовираат хомогенизација и комерцијализација на дистрибуцијата на уметност. Од друга страна пак, потребата од уметничко, практично експериментирање во однос на поконвенционалните и пазарно ориентирани формати на презентација и вмрежување доведе до зголемување на бројот на отворени формати, од кои повеќето се однесуваат само на уметничката заедница.

 

Во текот на овогодинешните Конденз и Локомоушн, целиме да најдеме интересни баланси, разлики и преводи преку комбинирање на различни начини на селектирање во однос на контекстите. Сакаме фестивалите да оформат простор кој ќе овозможи акција и средба, а исто така и отворен простор каде што публиката е секогаш добродојдена.

 

Начини на селекција - Кураторски програм

Со цел да го овозможиме сето ова, ние поканивме перформанси/дела коишто сметаме дека се прилично интересни и значајни за да бидат споделени во нашите локални контексти. Понатаму, го инициравме и Кураторскиот Програм, што всушност претставува група од 15 специјално поканети уметници, теоретичари и куратори од Балканот и Западно-европскиот регион за кои веруваме дека имаат интересна комбинација од уметнички и дискурзивни практики и искуства, како и дека се поврзани со кураторството како поим. Тие се поканети во улога на ко-куратори и како такви можат да поднесат предлози, дела, практики, ситуации, дискусии, игри, оброци, читачки сесии, итн. Предлозите може да бидат индивидуални или колективни, постоечки, нови или во подготовка. Нашата цел, преку овој формат, е да создадеме простор кој ќе претставува плодна почва за уметничкиот дискурс, за публиката, како и за дискурсите кои заеднички ги развиваме околу тоа што се изведувачки уметности и што може тие да направат. Сите настани што се дел од Кураторскиот програм се бесплатни (означени со КП во распоредот).

 

Почитувана публико,

Ви посакуваме топло добредојде на сите настани од фестивалите, на настаните за кои што можете да ги најдете во оваа програма, како и на спонтаните иницијативи. Се гледаме!

 

Главен ко-кураторски тим:

Далија Ачин (СРБ), Драгана Алфиревиќ (СРБ/СЛО), Маријана Цветковиќ Марковиќ (СРБ), Андерс Јакобсон (ШВЕ), Искра Шукарова (МК), Биљана Тануровска Ќулавковски (МК), Јохан Теландер (ШВЕ)